Haukurinn

Laugardaginn 7.nóvember var árshátíð í Basis. Það var haldið á Nesjavöllum sem bauð náttúrulega upp á það að hjóla þangað. Ég og Stebbi vinnufélagi tókum okkur til klukkan 11 og lögðum í hann. Það hafði verið um frostmark um nóttina þannig að það var vel kalt.
Ég klæddi mig nokkuð eftir veðri en þó sparaði ég ullarsokkana sem ég hefði ekki átt að gera. Hjólaskórnir eru gerðir til þess að lofta vel um fæturna og það blés ísköldu lofti beint á þá alla leiðina.
Við fórum pípuleiðina sem liggur meðfram hitavatnsleiðslunni á Nasjavelli. Leiðin er frekar slétt og litlar hæðir. Smátt og smátt eykst hæðin þar til að komið er að Hengilsvæðinu. Þá tekur við rúmlega 100 metra hækkun á 5 kílómetrum. Brekkurnar eru stuttar en mjög brattar. Við hverja brekku er skilti sem stendur á 15% eða 16%. Ég veit ekki hvað er átt við með þessum skiltum en ég held að það hafi verið meðal áfengismagn á líter af vökva sem Stebbi hafði með sér.
Þegar á toppinn var komið þurkuðum við svitann úr gleraugunum og hjóluðum niður á Nesjavelli. Það er gaman að fara þessum megin niður en ekki upp eins og við gerðum í sumar. Niðurleiðin er 250 metra fall á 5 kílómetra og hjólið fór eins hratt og eðlisfræðin leyfir. Garmin úrið sýndi 65km/h tvisvar og 67,6km/h í lokin. Þetta er mesti hraði sem ég hef náð og mun seint slá það á þessu hjóli.
Þegar við komum á Hótel Hengil skeltum við einum köldum í okkur og hlustuðum á vinnufélagana segja okkur hvað við vorum duglegir og klikkaðir.
Næst á dagskrá var Adrenalíngarðurinn. Við fórum í tvö tæki. Róluna sem er 12 metra há róla sem maður er hífður upp í og svo er bara að kippa í spottann og þá flýgur maður af stað. Hitt var staurinn. Staurinn er 8,5metra símastaur sem maður prílar upp á og hoppar svo niður. Vinnufélagar og einn starfsmaður halda í öryggisbönd, jísk. Eftir að hafa massað þetta fórum við í pottinn og lögðum okkur fyrir átök kvöldsins.
Góð ferð og ótrúlegt veður.
Garmin
Myndir koma síðar.