Haukurinn

Laugardaginn 7.nóvember var árshátíð í Basis. Það var haldið á Nesjavöllum sem bauð náttúrulega upp á það að hjóla þangað. Ég og Stebbi vinnufélagi tókum okkur til klukkan 11 og lögðum í hann. Það hafði verið um frostmark um nóttina þannig að það var vel kalt.
Ég klæddi mig nokkuð eftir veðri en þó sparaði ég ullarsokkana sem ég hefði ekki átt að gera. Hjólaskórnir eru gerðir til þess að lofta vel um fæturna og það blés ísköldu lofti beint á þá alla leiðina.
Við fórum pípuleiðina sem liggur meðfram hitavatnsleiðslunni á Nasjavelli. Leiðin er frekar slétt og litlar hæðir. Smátt og smátt eykst hæðin þar til að komið er að Hengilsvæðinu. Þá tekur við rúmlega 100 metra hækkun á 5 kílómetrum. Brekkurnar eru stuttar en mjög brattar. Við hverja brekku er skilti sem stendur á 15% eða 16%. Ég veit ekki hvað er átt við með þessum skiltum en ég held að það hafi verið meðal áfengismagn á líter af vökva sem Stebbi hafði með sér.
Þegar á toppinn var komið þurkuðum við svitann úr gleraugunum og hjóluðum niður á Nesjavelli. Það er gaman að fara þessum megin niður en ekki upp eins og við gerðum í sumar. Niðurleiðin er 250 metra fall á 5 kílómetra og hjólið fór eins hratt og eðlisfræðin leyfir. Garmin úrið sýndi 65km/h tvisvar og 67,6km/h í lokin. Þetta er mesti hraði sem ég hef náð og mun seint slá það á þessu hjóli.
Þegar við komum á Hótel Hengil skeltum við einum köldum í okkur og hlustuðum á vinnufélagana segja okkur hvað við vorum duglegir og klikkaðir.
Næst á dagskrá var Adrenalíngarðurinn. Við fórum í tvö tæki. Róluna sem er 12 metra há róla sem maður er hífður upp í og svo er bara að kippa í spottann og þá flýgur maður af stað. Hitt var staurinn. Staurinn er 8,5metra símastaur sem maður prílar upp á og hoppar svo niður. Vinnufélagar og einn starfsmaður halda í öryggisbönd, jísk. Eftir að hafa massað þetta fórum við í pottinn og lögðum okkur fyrir átök kvöldsins.
Góð ferð og ótrúlegt veður.
Garmin
Myndir koma síðar.

Hjólarúntur í góðaveðrinu. Suðvestan 4m/s og skýjað. Rigndi aðeins á mig í lokinn og kólnaði aðeins á tánum. Scott skórnir eru með neti fremst yfir tánum, sem er mjög gott þegar heitt er en það rignir og blæs beint á tærnar.
Ég hjólaði úr Garðabænum, meðfram sjónum, yfir Arnarnesið og fór svo út fyrir Kársnesið. Vindurinn var beint í fangið á leið út nesið en það nýttist ekki alveg í bakaleiðinni þar sem húsin skýldu mér. Næst fór ég út Nauthólsvíkina og já aftur upp í vindinn, en ég fór hjólastíginn hjá Olíutanknum við flugvöllinn sem leiðir mann út Einarsnesið sem verður að Suðurgötu. Náði góðum hraða upp Suðurgötuna með vindinn í bakið og beygði niður hjá Þjóðminjasafninu. Beygði svo niður að flugvallasvæðinu og fór Nauthólsvíkurleiðina aftur heim.
Gott að komast út í hjólatúr. Hef bara verið að gormast í spinning undanfarið. Nú er stefnan tekin á að ná betri tökum á sundinu og þá er hægt að fara að taka þríþrautina
Garmin data: Garmin

Fimmtudagsbaddinn hlýtur að vera besti baddinn.
Það er með baddann eins og aðrar íþróttir að ef það á að stunda þetta á hærra plani þá þarf að kaupa gæjur. Græjur sem kosta fáranlegan pjening. Við erum nokkrir gamlir skólafélagar sem erum búnir að tuskast í þessu í nokkur ár og mönnum farið að finnast við þurfa betri græjur. Í Badda eru notaðar flugur eða boltar. Ég veit ekki íslenska heitiið yfir þá og það fyndna er að það vita hinir ekki heldur. Við höfum þá bara tekið upp beina þýðingu á þessum mikilvæga hlut baddans: Þeytiböllur. Utan á stauk af böllum stendur skýrum stöfum shuttlecock. Þá hlýtur að vera sjálfsagt að kalla þetta þeytiböll.
Bellirnir verða frekar slappir við notkun og missa flugið og vildum við því kanna hvað kostar að fá sér keppnis-belli. Við náðum nokkuð góðum díl á bretti af böllum en það hljóðaði upp á sömu upphæð og kostar okkur að hafa völlinn í heilan vetur. Sökum þeirrar ólgu sem ríkir í efnahagslífi baddamanna urðum við frá að hverfa og nota ódýra belli sem duga skammt í senn.
FYI baddi=badminton

Örvar bróðir ákvað að taka út blómabeð hjá sér og stækka planið fyrir framan húsið sitt. Þá þarf að steypa, og hver í hvern á maður hringja þegar maður þarf að steypa. Steypumann! Eftir að tæknileg atriði voru leyst, eins og rafmagn, var farið að moka í vélina. Steypumann tók vel á því og fékk steypan að flæða eins og engin væri morgundagurinn. Það var gaman að vera steypumann í einn dag en ég held að það sé mjög erfit til lengdar.

Steypu section